Leefbaar: 'Bestuur moet dichterbij bewoners staan'

CHARLOIS - Bestuurders moeten zich aan de bewoners laten zien, sporten in de buurt moet mogelijk zijn en de Mijnkintbuurt moet op de schop. Dat vindt Ronald Tol, lijsttrekker Leefbaar Rotterdam. 'Charlois is een mooie wijk, maar je moet wel zorgen dat het mooi blijft.'

Bij Leefbaar draait het om veiligheid en de bewoners zelf. 'Wij zitten hier voor de bewoners. Daar doen we het voor', begint Tol. De partij ziet graag dat het deelgemeentebestel wordt hervormd. 'Wij zijn tegen twee politieke lagen die zo dicht bij elkaar zitten, dat ze lastig te besturen zijn. Er moeten servicegerichte kantoren komen, die snel en adequaat ervoor zorgen dat problemen worden opgelost. De politiek moet dicht bij de burger staan. Als je op straat vraagt wie er in het dagelijks bestuur zitt en,weten mensen het niet. Dat het deelgemeentebestel dus het bestuur dicht bij de burger brengt, is onzin. Het bestuur moet meer op straat zichtbaar zijn. Bewoners moeten weten wie zij zijn en hoe je hen aanspreekt. Een wekelijks spreekuur zou een goed idee zijn. Dat gebeurt in Vlaardingen ook. De politiek is er voor de burger; de burger is er niet voor de politiek', legt hij uit.

'Als je de deelgemeente weghaalt, kunnen bijvoorbeeld gebiedsmanagers als vertegenwoordiger optreden. Zij moeten minimaal 50% van hun tijd op straat doorbrengen. Je zoekt geen vergadertijgers, maar mensen die onder de bewoners zijn om te horen wat er goed en fout gaat. Ik vind ook dat bewonersorganisaties zich meer tot de bewoners moeten richten. Organiseer bijvoorbeeld twee keer per jaar een thema-avond.'

De partij wil zich sterk maken voor behoud van sporthal Asterlo. 'Er wordt gezegd dat sporten zo goed is, maar het wordt onmogelijk gemaakt als je straks vijf kilometer moet reizen naar het Topsportcentrum. Het ergste is dat sportverenigingen daar ook heen moeten, behalve als er een belangrijke wedstrijd is. Dan mogen ze er niet in.'

Wat Leefbaar ook een belangrijk punt vindt, is het wonen. 'Het is een kwalijke praktijk om zomaar mensen in huizen neer te zetten. Veel ouderen worden geterroriseerd omdat de woningcorporatie wil dat ze naar een andere woning gaan. Als we de mogelijkheden vinden, zetten we ons daarvoor in.'

De Mijnkintbuurt in de Tarwewijk zou volgens Tol nodig op de schop moeten. 'Wat daar gebeurt, is pappen en nathouden, omdat er geen geld is voor herstructurering terwijl dit wel nodig is. Het jongerenjaar is toch een mislukking geworden; had dat geld dan gebruikt voor de Mijnkintbuurt! Het is een eerste behoefte dat mensen goed kunnen wonen. Dat jongerenjaar kostte driehonderdzestig euro per jongere. Daarvan had je hen ook een Playstation kunnen geven. De doelstellingen zijn bij lange na niet gehaald. Bovendien zijn de bezoekers van het Zomercarnaval en de Danceparade ook erbij opgeteld; blijkbaar werden die twee evenementen voor het eerst georganiseerd.'